این شعرم رو تقدیم می کنم به اون یک نفری که دیشب کنارم نشست...

گفته بودی مرا می پرستی                گفتمت کافری یا که مستی
خنده ای بر لبانت نشاندی                 باز هم در کنارم نشستی

شعر گفتی غزل ها سرودی                گفتیم شاعری چیره دستی
دفترت را به آتش کشیدم                    باز هم در کنارم نشستی

آنقدر برترم خواندی آخر                    من شدم غرق در خود پرستی
کردم از خلق خود را جدا و                  باز هم در کنارم نشستی

تو شب و روز محو من انگار                 راست گفتی مرا می پرستی
من ولی یک سر و چند سودا               باز هم در کنارم نشستی

تا که لرزید قلب از نگاهت                   گفتمت بی حیا چشم و پستی
گرچه دیگر نگاهم نکردی                    باز هم در کنارم نشستی

دل ربایان اسیر تو و تو                       بر دلی جز دلم دل نبستی
من شکستم دلت را و اما                  باز هم در کنارم نشستی

خسته از خود شبی گفتم ای کاش     با غرورت مرا می شکستی
غرق در عشق کردی نگاهم               باز هم در کنارم نشستی

پ.ن: مدت ها بود عشق نورزیده بودم. مدت ها بود به دل مجال نفس کشیدن نداده بودم. نمی خواستم که بدم. اصلا عادت کرده بودم.
یک آن خیال کردم حق دارم به خودم رحم کنم. سخت نگیرم. یه ذره حال کنم.
خبط کردم. نباید!
من برا عاشق شدن پیر شدم. حس قشنگ و پرشور عشق بازی باشه برا شما جوون دلا. مدت ها بود...
دیگه امشب کسی کنارم ننشسته...

خدا را شكر كه تمام شب صدای خرخر همسرم را می شنوم، اين يعنی او زنده و سالم در كنار "من" خوابیده.

خدا را شكر كه فرزندم هميشه از شستن ظرفها شکایت می کند، اين يعنی او در خانه است و در خيابانها پرسه نمی زند.

خدا را شكر كه ماليات می پردازم، اين يعنی شغل و در آمدی دارم و بيكار نيستم.

خدا را شكر كه بايد ريخت و پاش های بعد از مهمانی را جمع كنم، اين يعنی در ميان دوستانم بوده ام.

خدا را شكر كه لباسهايم كمی برايم تنگ شده اند، اين يعنی غذای كافی برای خوردن دارم.

خدا را شكر كه در پايان روز از خستگی از پا میافتم، اين يعنی توان سخت كار كردن را دارم.

خدا را شكر كه بايد زمين را بشويم و پنجره ها را تميز كنم، اين يعنی من خانه و سرپناهی دارم.

خدا را شكر كه در جایی دور جای پارك پيدا كردم، اين يعنی هم توان راه رفتن دارم و هم اتومبيلی برای سوار شدن در اختیار دارم.

خدا را شكر كه سرو صدای همسايه ها را می شنوم، اين يعنی من توانایی شنيدن دارم.

خدا را شكر كه اين همه شستنی و اتو كردنی دارم، اين يعنی من لباس برای پوشيدن دارم.

خدا را شكر كه هر روز صبح بايد با زنگ ساعت بيدار شوم، اين يعنی من هنوز زنده ام.

 خدا را شكر كه رئیس جمهور ما احمدی نژاد است، این یعنی یادم نره که رای من چه قدر میتواند زندگی را متحول کند.

خدا را شكر كه گاهی اوقات بيمار می شوم، اين يعنی بياد آورم كه اغلب اوقات سالم هستم.

خدا را شكر كه خريد هدايای سال نو جيبم را خالی می كند، اين يعنی عزيزانی دارم كه می توانم برايشان هديه بخرم.

خدا را شكر... خدا را شكر... و خدا را صد هزار مرتبه شکر...