انجمن ترنم که ما هم عضوش هستیم کلی هم اونجا افه اینا میذاریم اول اردیبهشت مراسم داشت که حالا تصاویری از مراسم رو تو وبلاگش گذاشته، عکس ما هم هست برید ببینید حالشو ببرید!

پ.ن: این روزا حالم خوش نیس زیاد، حوصله هیچ کاری رو هم ندارم، خواستم برید دنبال نخود سیا کاری به کار ما نداشته باشید. نخود رو پیدا کردید یه ندایی بدید بیایم آپ کنیم

بهار آمد، پریشان باغ من افسرده بود اما
به جو بازآمد آب رفته، ماهی مرده بود اما

شعر از : مهدی اخوان ثالث

پ.ن: داشتم به فایل عکس دوستام نگاه می کردم. عکس سفرهای دسته جمعی. به یه عکس رسیدم که توش سه نفر بودن. الان امروز که نگاه می کنم می بینم هر کدوم در دوره ای چقدر تو نخ من بودن. به قول آقارضای خودمون که ادعا داره همه دخترا عاشقش میشنما هم عاشق کم نداشتیم ها!

چرا می ترسی از برق نگاه، از بوسه، از آغوش؟
چه شد دیگر کلام من نمی گرداندت مدهوش؟

کجا رفت آن محبت ها و آن خندیدن پرشور؟
چه شد ناگه بریدی هرچه پیوند است، گشتی دور؟

چرا می ترسی از اینکه بگویی دوستم داری؟
و می کوشی کنم باور که از من سخت بیزاری؟

چرا پرده کشیدی روی قلبت، ساکتش کردی؟
چرا نگذاشتی گرمای عشق آید، نشیند جای این سردی؟

چرا از هرچه احساس است دوری می کنی عمداْ؟
ولع داری به لبخندم، گریزانی ولی از من؟

چرا ناگفته می بلعی تمام حرفهایت را؟
و پنهان می کنی در پشت خاموشی صدایت را؟

چرا با من، چرا با من، غریبی می کنی آخر؟
چگونه بعد از آن لبخند این تلخی کنم باور؟

چرا پنداشتی چشمت دروغ و حیله می داند؟
کدامین عشق پنهان در ورای دیده می ماند؟

تو آن روزی که خندیدی، نگاهم کردی و رفتی
دلت لرزید، می دانم، ولی هرگز نمی گفتی

من اما برق چشمت را نشان عشق می دیدم
نگاه راستگویت را چو راز قلب بشنیدم

چرا می ترسی از احساس پاکت گر مرا بینی؟
مگر باور نداری عشق دارد درد، اما درد شیرینی؟

تو می کوشی که از من دور باشی تا کنم باور
که بستی راه قلبت را به روی عشق غم پرور

من اما نیک می دانم که در دل دوستم داری
اگر چه سرد و خاموشی مرا هم دور پنداری

ولی من همچنان در انتظار اعتراف عشق می مانم
سرآخر می رسد روزی که بگشایی دلت را، نیک می دانم...

پ.ن: شعر از خودم بود برا یکی که... خب یکی که از احساس می ترسه!